REMBOWSKI Jan
JAN REMBOWSKI
Jan Rembowski urodził się 12 stycznia 1879 roku w Wawrzyszewie koło Warszawy, zmarł 26 stycznia 1923 roku w Warszawie. Był artystą wszechstronnym, realizującym się w wielu dziedzinach. Zajmował się malarstwem, rzeźbą, rysunkiem i grafiką, a także projektowaniem wnętrz. Od 1897 roku uczył się w warszawskiej Szkole Rysunkowej w Wojciecha Gersona. Od 1901 roku studiował rzeźbę w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Konstantego Laszczki. W 1905 roku wraz z Witoldem Wojtkiewiczem, Leopoldem Gottliebem, Wlastimilem Hofmanem i Mieczysławem Jakimowiczem założył "Grupę Pięciu". Z powodu ujawnienia się u Jana Rembowskiego gruźlicy, malarz ten wyjeżdżał na długie kuracje do Zakopanego, gdzie zainspirował się podhalańskim folklorem. Przed wybuchem I wojny światowej trzykrotnie odwiedził też Włochy. Studiował tam m. in. dzieła renesansowych mistrzów, które również wywarły wpływ na jego malarstwo.
Twórczość Jana Rembowskiego
Jana Rembowskiego uznaje się za jednego z przedstawicieli symbolizmu w sztuce. Istotny wpływ na kształtowanie się jego malarstwa, miało zetknięcie ze sztuką Władysława Ślewińskiego, Stanisława Wyspiańskiego i Józefa Mehoffera. Czerpał inspiracje z góralskich legend, tradycyjnych strojów i ornamentyki obecnej w lokalnym rzemiośle. Elementy te wprowadzał do swoich kompozycji, nadając im symboliczną i melancholijną wymowę. Jan Rembowski był również portrecistą. Jego twórczość charakteryzowało odejście od płaskiej plamy barwnej i mocnego konturu, na rzecz skupienia na plastycznym wydobyciu rysów portretowanych.
Jan Rembowski - wystawy i kolekcje
Jan Rembowski brał udział w wystawach zarówno w Polsce, jak i za granicą. Od 1905 roku wystawiał z "Grupą Pięciu" m.in. w Krakowie, Warszawie, Berlinie i Wiedniu. W 1911 roku wziął udział w pierwszej wystawie Współczesnej Sztuki Kościelnej w Krakowie. Wraz z Towarzystwem Artystów Polskich "Sztuka" prezentował swoje prace w Wiedniu i Budapeszcie. W Warszawie wystawiał w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych oraz w Salonie Aleksandra Krywulta. Swoje dzieła eksponował również w Tarnopolu (1912) i we Lwowie (1918).







