ARTYMOWSKI Roman

Roman Artymowski urodził się w 1919 roku, zmarł w 1993 roku. Na krakowską Akademię Sztuk Pięknych dostał się w 1940 roku, jednak studia mógł rozpocząć dopiero po zakończeniu II wojny światowej, w 1945 roku. W czasach okupacji niemieckiej nie tylko walczył w AK, ale także debiutował jako poeta i aktor teatru Tadeusza Kantora. Był uczniem Eugeniusza Eibischa, Konrada Srzednickiego, Czesława Rzepińskiego i Andrzeja Jurkiewicza. Należał także do Grupy Samokształceniowej Związku Akademickiej Młodzieży Polskiej.

W 1950 roku rozpoczął pracę jako asystent w Eugeniusza Eibischa na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Był także związany z Akademią Sztuk Pięknych w Łodzi. W latach 1953-1956 wykonywał polichromie na elewacjach odbudowanych po wojnie kamienic Rynku Starego i Nowego Miasta w Warszawie.
Roman Artymowski Współpracował z pismami „Tygodnik Artystyczny”, „Świat”, „Polish perspective” i „The Polish Review”.
W latach 1958-1978 dużo podróżował na Bliski Wschód. Podczas swoich egzotycznych wyjazdów zatrzymał się na dłużej w Damaszku, Bagdadzie i marokańskim Asilah. Artysta wykładał wtedy na tamtejszych uczelniach artystycznych.

Roman Artymowski malował w duchu abstrakcji geometrycznej i stylistyki informel. Tworzył obrazy olejne, rysunki, kolaże, grafiki, jednak najbardziej cenił technikę akwareli.